Rozdział 147

                   
                                                  P.O.V. Karolina
Wróciliśmy do domu , nie mogłam się przemęczać . Praktycznie nic . Siedziałam na kanapie i patrzyłam na włączony telewizor , leciał tam jakiś głupi serial . Do salonu wszedł Harry , z dwoma kubkami . Usiadł przy mnie , podając mi naczynie z gorącą czekoladą. Specjalnością  mojego męża jest ręcznie robiona czekolada z bitą śmietaną i karmelem .

Objął mnie ramieniem , przyciągając do siebie .

-Przyjemnie – powiedział całując mnie w czubek głowy

-Mhm …- mruknęłam , upijając łyk gorącego napoju

-Co jest ?- zapytał przyglądając mi się uważnie

-Nie mogę nic robić , nawet wstać . W końcu zabronią mi żyć …

-Nie mów tak – poprosił

-Harry , taka prawda … Nasze życie to istotna ruina , musimy bać się wszystkiego , każdego dnia …

-Ale ja jestem z tobą – odparł całując moje czółko

Nachylił się nade mną i musnął moje wargi , ale przerwał nam wchodzący do pokoju … Zayn !?

-Co ty tutaj robisz ?- zapytał zdziwiony loczek

-Cassidy żyje – powiedział zdyszany

-To nie możliwe – zaśmiałam się

-Powiedziałeś jej ?!- oburzył się

-Tak , nie mamy przed sobą żadnych tajemnic . – odpowiedział wstając

-Zabiję cię !- ryknął

Kiedy miał uderzyć Harry’ego w twarz , Colin w ostatniej chwili przyparł Malika do ściany .

-Zostaw go w spokoju , Malik – wysyczał przez zaciśnięte zęby

-On nie miał prawa jej powiedzieć !- krzyczał i próbował się wyrwać

-Wszyscy do wiedzą , Zayn – powiedziałam cicho wstając , ale zachwiałam się , więc Harry trzymał mnie w tali abym nie straciła równowagi

-Wszyscy jesteście nie normalni – krzyczał

-Mamo , tato , co się tutaj dzieje ?- zapytała Darcy , stojąca na schodach

Avril stała obok niej i przyglądała się co się tutaj dzieje .

-Nic skarbie , idźcie na górę – powiedziałam ze sztucznym uśmiechem

-Nawet ich nie dotykaj – warknęła Avril do Malika

-Ty zdradziecka suko , ty o wszystkim wiedziałaś !?- krzyczał

-Nie ! Nie wiedziałam o żadnej Cassidy , nie wiedziałam o żadnym Colinie , takie miałam zadanie ! Ale to się zmieniło , już nie jestem taka !- również krzyczała

Widziałam jak Darcy patrzy na nas z zaszklonymi oczkami .

-Darcy , to tylko kłótnia …- powiedziałam powoli do niej podchodząc

-To wszystko psuje naszą rodzinę !- krzyknęła i pobiegła na górę

A ja poczułam jak moje serce rozrywa się na miliony kawałków . Ona to powiedziała , ona płakała . Zacisnęłam dłonie w pięści , zacisnęłam zęby i podeszłam do Malika . Z całej siły uderzyłam go z pięści w twarz .

-Ty chuju ! To wszystko przez te twoje głupie zakłady czy inne gówna , to przez ciebie moja córka tak mówi ! To wszystko twoja jebana wina ! To przez ciebie prawie umarłam , i to twoja wina , że jest z nami coraz gorzej !- wydarłam się na niego i kopnęłam w brzuch

Malik zwijał się z bólu , boli go , to dobrze … Niech poczuje taki sam ból , jaki czuję ja zawsze . Widziałam jak Avril i Colin zrobili wielkie oczy ze zdziwienia , a Harry stał jakby nic się nie stało . Wzięłam głęboki wdech i poszłam na górę , do pokoiku mojej córeczki . Zapukałam raz , zero odzewu . Próbuję jeszcze raz , to samo . Kolejny raz , to samo . Do trzech razy sztuka , nie ? Nacisnęłam na klamkę i weszłam do jej pokoju . Ściany były fioletowe , tak jak pościel na łóżku , a meble były białe . Zobaczyłam uchylone drzwi balkonowe , podeszłam do niech cicho i wyjrzałam . Widziałam jak siedzi na ziemi a twarz ma w kolanach . Podeszłam do niej i usiadłam obok .

-Kochanie , po prostu wujek Zayn kiedyś zrobił bardzo źle i …- zaczęłam jednak ona mi przerwała

-I przez niego wszyscy cierpią , wiem , mówiłaś mi . Ale czy to znaczy , że musicie na siebie krzyczeć ?- jej wypowiedzi dziwią mnie coraz bardziej – Czy nie możemy mieć normalnego życia , zapomnieć o nich , a oni zapomną o nas i będzie po sprawie ?

-To nie jest takie proste . Teraz jeszcze jedno kłamstwo pogarsza wszystko , bardzo źli ludzie szukają ich dawnej znajomej Cassidy . I kiedy ciocia Domi spotkała ją , dowiedzieli się też inni i także ci źli ludzie . Więc my musimy być tutaj i być bezpieczni – odparłam całując ją w głowę

-A ta Cassidy , to kto ?- zapytała

-Kiedyś była ona bardzo bliską osobą jednej ze złych osób . Ale potem była bliżej z Zaynem i on zaproponował jej , że uciekną . I kiedy to zrobili , złapali ich a potem myśleli , że Cassidy nie żyje . Bo niby umarła – odpowiedziałam

-Czyli wujek Zayn był bardzo zły m, prawda ?

-Prawda . – odpowiedziałam całując jej czółko – A teraz posiedź z Avril , ja muszę porozmawiać z tatusiem – uśmiechnęłam się lekko

Zeszłam na dół , tam siedział mój brat .

-Idź do biura , Harry tam siedzi . Uspokój go – powiedział na co ja kiwnęłam tylko głową

Poszłam w kierunku jego biura , bez pukania weszłam do pomieszczenia . Harry siedział z nogami założonymi na biurku , w jednej ręce miał papierosa a w drugiej kieliszek . Ustałam przy fotelu .

-Harry …- zaczęłam jednak on mi przerwał , czemu nie dają mi już dojść do słowa !?

-Nie mów mi , że będzie dobrze , bo nie będzie – warknął

-A czy ty myślisz , że ja ci to powiem , że ja ci to obiecam ? Nie , ja wiem , że już nigdy nie będzie dobrze . Ale nie lubię jak palisz , albo pijesz – powiedziałam spokojnie

-A ja nie lubię jak jesteś taka pouczająca i robisz wszystko tak jak chcesz , a nie słuchasz nas – odpowiedział – I co , zrobisz coś ?- teraz to był wredny

-Tylko , że ty po alkoholu jesteś właśnie taki …

-Jaki , wredny , a może raczej szczery . W końcu mówię to co chcę .

-Harry , przestań ….

-Co Harry przestań ? Mówię prawdę nie powinnaś mi mówić co mam robić , a na pewno nie we własnym domu !- powalił mnie na ziemię , jednym uderzeniem w twarz

Złapałam się za bolące miejsce , uderzył mnie … On mnie uderzył . Wstałam i chciałam uderzyć go w twarz , ale mój mąż jednym zwinnym ruchem złapał moją dłoń i przyparł do ściany .

-Mnie się nie bije , zapamiętaj – warknął

-Harry , przestań być taki dupkowaty .Upicie , nie pomoże ci odprężyć się od stresu – syknęłam

-Nie mówi mi co mam robić !- krzyknął

-A ty też całe życie mi rozkazujesz ! Też przestań !- krzyknęłam wyrywając dłoń z jego uścisku i uderzyłam go w twarz

-Ostrzegałem – warknął i powalił mnie na ziemię – Nie masz praw mnie bić ani krzyczeć , jasne ?!

-Nie !- krzyknęłam i zepchnęłam go z siebie , poczułam jak po moich policzkach spływały łzy – Nie będziesz mówić mi co ja mama robić  ! A tym bardziej mnie bić !

Widziałam w jego oczach złość , ale też strach ?! Kiedy wstałam i kierowałam się w stronę drzwi on złapał mnie za nadgarstek i wpił się w moje usta .  

************************

Przepraszam za długą nie obecność , ale miałam tyle na głowie . Sprawdzian z historii , matematyki i poprawianie ocen , bardzo was przepraszam . Mam nadzieję , że rozdział się podoba . Do kolejnego rozdziału miśki :*  

**********************************************